وقتی فکر می کنم در ازل ، زندگیِ دنیایی ام را به من نمایانده ای و من با وجود فهمِ تمام رنج هایی که در طول عمر متحمل خواهم شد، غرق در عشق و نور بی پایانت پذیرفته ام پا در این جهان مادی بگذارم به وجد می آیم. گرچه تاوان این تولد باشکوه، فراموشیِ تمام قول و قرارهایی بوده است که با من عهد کرده بودی و تاوان این فراموشی، اشتباه های پی در پی و شرمساری بوده است.هنوز هم گاهی که حضور قلب دارم، با هر بار تعظیم در مقابلت، سجده به درگاهت، ذکر و تمجید و تحسینت، برای دقایقی گذرا از این تنِ دنیایی بیرون می آیم و تبدیل به آن وجودی می شوم که تو در همان عشق و نور ابدی، غسلم می دهی و رنجِ اسارت در این بُعد مادی را قابل تحمل می کنی.درود بی پایان بر تو که یکتا و بی همتا و بی نیازی. بر این نعمتِ وجود، سپاس.برچسبها: دست نوشته های من

سر کلاسیم. پایه نهم.

داریم کتاب را روخوانی می کنیم. می رسیم به عبارتِ " بذل جان". می پرسم: "بذل یعنی چی؟" فرشته فریاد می زند: " خانوم همون که می کارن یه گیاه جدید در میاد" !!!!

برچسبها: دست نوشته های من

بسیار اصرار می کرد: "با من هم کلام شو". غافل و بی تفاوت به اینکه دنیای ما متفاوت است و حرف هم را نمیفهمیم و بهتر است گفتگویمان در محدوده ی آب و هوا بچرخد و خاطرات مدرسه و غذاهای مورد علاقه و ... .

اصرار کرد و نوشت: "امتحانم کن. اصلا انتخاب موضوع با تو"

کوتاه آمدم و نوشتم: "شهود"

نوشت: "شهوت؟"

.

برچسبها: دست نوشته های من